Cengiz Türe

Integrated evaluation of ecological footprint and urban governance gaps in Eskişehir, Türkiye: A PSR-based industrial city case study

Zintegrowana ocena śladu ekologicznego i luk w zarządzaniu miejskim w Eskişehir w Turcji: studium przypadku  miasta przemysłowego oparte na modelu PSR

​Urban Development Issues, vol. 77, 14-34. https://doi.org/10.51733/udi.2026.77.03
​Keywords: Eskişehir, Türkiye, urban sustainability, ecological footprint, governance gap, PLS-SEM
Słowa kluczowe: Eskişehir, Turcja, zrównoważony rozwój miast, ślad ekologiczny, luka w zarządzaniu, PLS-SEM

This article is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License (CC BY 4.0).
ABSTRACT
Urban sustainability in industrial cities is commonly assessed through material and energy flows, whereas the spatial and institutional coordination required  to manage these pressures remains less systematically examined.
This study evaluates the 2024 Eskişehir, Türkiye case as a single-city diagnostic  assessment of ecological burden and urban governance gaps.
Using 70 strategic indicators derived from the EBRD Green City Action Plan methodology, the study operationalises the OECD Pressure – State – Response framework through fuzzy representation, entropy-based weighting and  Partial Least Squares Structural Equation Modelling. Although PSR indicators have long been used in environmental assessments, the contribution of this  paper lies in transforming them into a synthetic and statistically testable diagnostic model. The results show that the most severe sustainability gaps are  concentrated in the Buildings and Water Management sectors rather than in industrial production. Institutional response mechanisms are positively oriented  but do not significantly buffer environmental pressure.
​The proposed Ecological Debt Coefficient indicates that pressure – response misalignment  increases the city’s adjusted ecological burden by approximately 18.6%.
The findings should be interpreted as case-specific evidence for Eskişehir, while the  analytical framework may be replicated in comparable industrial urban contexts.
ABSTRAKT
Zrównoważony rozwój miast przemysłowych ocenia się zazwyczaj na podstawie przepływów materiałów i energii, podczas gdy koordynacja przestrzenna i  instytucjonalna niezbędna do zarządzania tymi obciążeniami jest nadal mniej systematycznie badana. Niniejsze opracowanie ocenia przypadek miasta  Eskişehir w Turcji z 2024 r. jako diagnozę obciążenia ekologicznego i luk w zarządzaniu miejskim w skali pojedynczego miasta.
Wykorzystując 70 wskaźników strategicznych wywodzących się z metodologii Planu Działania na rzecz Zielonego Miasta EBRD, w badaniu tym wdrożono ramy modelu „Presja – Stan – Reakcja” (PSR) OECD poprzez rozmytą reprezentację, metodę wag entropijnych oraz model PLS-SEM. Chociaż wskaźniki PSR  są od dawna wykorzystywane w badaniach środowiskowych, wkład niniejszego artykułu polega na przekształceniu ich w syntetyczny i podlegający  weryfikacji statystycznej model diagnostyczny. Wyniki pokazują, że najpoważniejsze luki w zakresie zrównoważonego rozwoju koncentrują się w sektorach budownictwa i gospodarki wodnej, a nie w produkcji przemysłowej. Instytucjonalne mechanizmy reagowania działają pozytywnie, ale nie łagodzą w znaczący sposób presji środowiskowej. Proponowany współczynnik długu ekologicznego wskazuje, że rozbieżność między presją a reakcją zwiększa skorygowane obciążenie ekologiczne miasta o ok. 18,6%.
Wyniki należy interpretować jako dowody dotyczące konkretnego przypadku miasta Eskişehir, natomiast ramy analityczne można powielać w porównywalnych kontekstach przemysłowych miast.

REFERENCES 

Alcott B., 2005, Jevons’ paradox, Ecological Economics, 54 (1), 9 – 21. https://doi.org/10.1016/j.ecolecon.2005.03.020.

Ambec S., Cohen M.A., Elgie S., Lanoie P., 2013, The Porter hypothesis at 20: Can environmental regulation enhance innovation and competitiveness?,  Review of Environmental Economics and Policy, 7 (1), 2 – 22. https://doi.org/10.1093/reep/res016.

Brilhante O., Klaas J., 2018, Green city concept and a method to measure green city performance over time applied to fifty cities globally: Influence of GDP, population size and energy efficiency, Sustainability, 10 (6), 2031. https://doi.org/10.3390/su10062031.

Bulkeley H., Betsill M.M., 2013, Revisiting the urban politics of climate change, Environmental Politics, 22 (1), 136 – 154.
https://doi.org/10.1080/09644016.2013.755797.

Chen C.T., 2000, Extensions of the TOPSIS for group decision-making under fuzzy environment, Fuzzy Sets and Systems, 114 (1), 1 – 9. https://doi.org/10.1016/S0165-0114(97)00377-1.

EBRD, 2020, Green city action plan methodology, European Bank for Reconstruction and Development.

Erickson P., Lazarus M., Tempest K., 2015, Carbon lock-in from fossil fuel infrastructure, Stockholm Environment Institute. Available at: https://www.jstor.org/stable/resrep02768 [accessed: 16.06.2026].

Eskişehir Technical University (ESTÜ), 2024, Environmental and ecological monitoring datasets, Faculty of Science and Environmental Analysis Laboratory, Eskişehir, Türkiye.

Gillingham K., Rapson D., Wagner G., 2016, The rebound effect and energy efficiency policy, Review of Environmental Economics and Policy, 10 (1), 68 – 88. https://doi.org/10.1093/reep/rev017.

Hair J.F., Hult G.T.M., Ringle C.M., Sarstedt M., 2016, A primer on partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM), 2nd ed., Sage Publishing.

Hair J.F., Risher J.J., Sarstedt M., Ringle C.M., 2019, When to use and how to report the results of PLS-SEM, European Business Review, 31 (1), 2 – 24. https://doi.org/10.1108/EBR-11-2018-0203.

Hölscher K., Frantzeskaki N., Loorbach D., 2019, Steering transformations under climate change: Capacities for transformative climate governance and the  case of Rotterdam, the Netherlands, Regional Environmental Change, 19, 791 – 805. https://doi.org/10.1007/s10113-018-1329-3.

Kennedy C., Pincetl S., Bunje P., 2011, The study of urban metabolism and its applications to urban planning and design, Environmental Pollution,
159 (8 – 9), 1965 – 1973. https://doi.org/10.1016/j.envpol.2010.10.022.

Kistowski M., Grzybowski P., 2013, Loads and reduction of anthropogenical contaminations in Polish environment during 2000 – 2009 – spatial analysis  for communes’ level, Inżynieria Ekologiczna, 34, 17 – 28. Available at: https://bibliotekanauki.pl/articles/399491 [accessed: 16.06.2026].

Koop S.H.A., van Leeuwen C.J., 2017, The challenges of water, waste and climate change in cities, Environment, Development and Sustainability, 19 (2), 385 – 418. https://doi.org/10.1007/s10668-016-9760-4.

Li C., Li J., 2017, Assessing urban sustainability using a multiscale, theme-based indicator framework: A case study of the Yangtze River Delta Region, China, Sustainability, 9 (11), 2072. https://doi.org/10.3390/su9112072.

Meerow S., Newell J.P., Stults M., 2016, Defining urban resilience: A review, Landscape and Urban Planning, 147, 38 – 49.
https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2015.11.011.

Miller E., Basturk S., Dworatzek P., Nithianantha A., 2023, National ecological footprint and biocapacity accounts, 2023 Edition. Version 1.0. [Data set and metadata]. Produced for Footprint Data Foundation by York University Ecological Footprint Initiative in partnership with Global Footprint Network. 
Available at: https://footprint.info.yorku.ca/data/ [accessed: 16.06.2026].

Newell J.P., Cousins J.J., 2015, The boundaries of urban metabolism. Towards a political – industrial ecology, Progress in Human Geography, 39 (6), 702 – 728. https://doi.org/10.1177/0309132514558442.

OECD, 1993, OECD core set of indicators for environmental performance reviews: A synthesis report by the Group on the State of the Environment, Organisation for Economic Cooperation and Development, Paris.

Porter M.E., 1991, America’s green strategy, Scientific American, 264 (4), 168.

Shannon C.E., 1948, A mathematical theory of communication, Bell System Technical Journal, 27 (3), 379 – 423.
https://doi.org/10.1002/j.1538-7305.1948.tb01338.x.

Sodiq A., Baloch A.A.B., Khan S.A., Sezer N., Mahmoud S., Jama M., Abdelaal A., 2019, Towards modern sustainable cities: Review of sustainability principles  and trends, Journal of Cleaner Production, 227, 972 – 1001. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2019.04.106.

T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, 2020, Türkiye çevre sorunları ve öncelikleri envanteri değerlendirme raporu [Türkiye environmental problems and  priorities evaluation report], Çevresel Etki Değerlendirmesi, İzin ve Denetim Genel Müdürlüğü, Yayın, 47, Ankara.

T.C. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı, 2024, Hava kalitesi izleme ağı [National air quality monitoring network]. Available at:
https://csb.gov.tr [accessed: 15.06.2026]. 

T.C. Eskişehir Valiliği, 2023, Eskişehir ili 2022 yılı çevre durum raporu [Eskişehir province 2022 environmental status report],

Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğü, ÇED ve Çevre İzinleri Şube Müdürlüğü. 

TÜİK, 2023, Environmental statistics and related urban indicator data, Turkish Statistical Institute, Ankara. Available at: https://data.tuik.gov.tr
[accessed: 16.06.2026].

Türe C., 2014, Eskişehir İl Merkezindeki Enerji Tüketiminin Küresel Isınma ve İklim Değişikliği Üzerine Etkisi: Karbon Ayak İzi [The effect of energy  consumption in Eskişehir city centre on global warming and climate change: Carbon footprint], TMMOB Eskişehir City Symposium Proceedings, Eskişehir.

Türe C., 2024, Eskişehir’in EBRD yeşil şehir programı kriterlerine göre değerlendirilmesi [Evaluation of Eskişehir according to the EBRD Green City Program  criteria], Eskişehir Sanayi Odası (ESO), European Bank for Reconstruction and Development,

Sürdürülebilir Yeşil Sanayi Birimi, Eskişehir. Available at: https://yesilhaber.net [accessed: 16.06.2026].

UN-Habitat, 2022, World cities report 2022: Envisaging the future of cities, United Nations Human Settlements Programme.

Unruh G.C., 2000, Understanding carbon lock-in, Energy Policy, 28 (12), 817 – 830. https://doi.org/10.1016/S0301-4215(00)00070-7.

Wackernagel M., Rees W., 1996, Our ecological footprint: Reducing human impact on the earth, New Society Publishers.

Wolman A., 1965, The metabolism of cities, Scientific American, 213 (3), 178 – 193. Available at: http://www.jstor.org/stable/24931120
accessed: 17.06.2026].

Zadeh L.A., 1965, Fuzzy sets, Information and Control, 8 (3), 338 – 353. https://doi.org/10.1016/S0019-9958(65)90241-X.

Zhang Y., 2013, Urban metabolism: A review of research methodologies, Environmental Pollution, 178, 463 – 473.
https://doi.org/10.1016/j.envpol.2013.03.052.